Rola turystyki
Rolę turystyki, jako elementu wychowania społecznego, określają poznawcze wartoścf ułatwiające kształtowanie się polityczno-ideowych kierunków, podkreślających znaczenie społecznego oddziaływania turystyki. Podstawowe problemy określające funkcje społeczno-wychowawcze współczesnej turystyki sprowadzają się do następujących stwierdzeń: 1. W turystyce tkwi wiele obiektywnych wartości wychowawczych, które mają istotny wpływ na postawę ludzi uczestniczących w różnych formach ruchu turystycznego, a pośrednio na kształtowanie ich światopoglądu. 2. Wycieczkowo-krajoznawcze formy turystyki w poglądowy sposób pogłębiają wiedzę o własnym kraju, jego dorobku kulturalnym i gospodarczym, co ma szczególne znaczenie w kształtowaniu światopoglądu młodzieży szkolnej. 3. Turystyka jest zatem czynnikiem pogłębiającym patriotyzm i umiłowanie własnego kraju, a poprzez poznanie innych krajów, w szczególności bratnich krajów socjalistycznych wychowuje w duchu internacjonalizmu. 4. Uprawianie różnych dyscyplin turystyki kwalifikowanej jest doskonałą metodą fizycznego i moralnego wychowania młodzieży. Obozowanie, marsze, rajdy pośrednio przysposabiają młodzież do obrony kraju. 5. Turystyka wiąże ze sobą wartości wychowawcze, poznawcze, integracyjne, polityczne, społeczne, kulturowe. 6. Uprawianie turystyki wyrabia w ludziach i potęguje pozytywne cechy ich osobowości — odwagę, samodzielność, umiejętność współżycia w grupie.